class="post-thumbnail open-lightbox" href>
![](https://dlfwygjmxokwx.cloudfront.net/wp-content/uploads/2015/09/HF.jpg)
ဖခင္ႏွင့္ သားသမီးမ်ား ဘာေၾကာင့္ စိတ္ခ်င္းေဝးေနလဲ
မိသားစု အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ကေလးနဲ႔ဖခင္ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးဟာ ကေလးနဲ႔မိခင္ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးေလာက္ ရင္းႏွီးမႈမရွိၾကဘူး။ ခပ္တန္းတန္းျဖစ္ေနၾကတယ္။ မိခင္နဲ႔ ဆက္ဆံတာေလာက္ ပြင့္လင္းမႈမရွိဘူး။ ေနာက္ၿပီး မိခင္ထက္ ဖခင္ကို ပိုေၾကာက္ၾကတယ္။ ကေလးဘဝကတည္းက ဒီလိုမ်ိဳးျဖစ္ေနခဲ့တာ သားသမီးအရြယ္ေရာက္တဲ့အထိ ဒီလိုခပ္တန္းတန္း ျဖစ္သြားတဲ့ မိသားစုေတြကိုလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။
မိနဲ႔ဘဆိုတဲ့ မိဘႏွစ္ဦးမွာ ဖခင္ဟာ သားသမီးရဲ႕ေမတၱာနဲ႔ ေႏြးေထြးမႈကို မိခင္ေလာက္ မခံစားရဘူး။ တကယ္ဆို မိနဲ႔ဘမွာ ဖခင္ဟာ အမိုးနဲ႔တူၿပီး မိခင္ကေတာ့ အကာနဲ႔တူပါတယ္။ ေနပူ ၊ မိုးရြာ ရာသီဥတုဒဏ္ကို အမိုးကအရင္ခံရတာပါ။ မုန္တိုင္းဒဏ္ႀကံ့ႀကံ့ခံမိုးေပးထားတဲ့ အမိုးဟာ ေလႏုေအးတိုက္ခ်ိန္နဲ႔ လေရာင္သာခ်ိန္မွာ ထီးထီး ရွိေနမယ္ ၊ မိသားစုအတြက္ ေလာကဒဏ္ခံ ရွာေပးထားတဲ့ဖခင္ဟာ မိသားစုေမတၱာကို ခံစားသင့္သေလာက္ မခံစားရဘူးဆိုရင္ ဘာမ်ားမွားေနသလဲေနာ္။ တကယ္ဆို အမ်ားသျဖင့္ေသာ အိမ္ေထာင္စုမွာ ဖခင္ေတြဟာ အိမ္စားဝတ္ေနေရး ၊ မိသားစုဖူလႈံေရးဆိုတာကို အဓိက ရွာေပးေနရတာပါ။
ဒီလိုရွာေပးရင္ လင္ဝတၱရားက်ၿပီ ၊ ဖခင္ဝတ္ေက်ၿပီ ၊ အိမ္ေထာင့္ဝတ္ေက်ၿပီလို႔ သတ္မွတ္လိုက္တဲ့စိတ္က သားသမီးေတြအပါအဝင္ မိသားစုဝင္ေတြနဲ႔ စိတ္ခ်င္းေဝးကြာဖို႔ အဓိက အေၾကာင္းျဖစ္ေနတယ္။ ကေလးေတြကို ျပဳစုဖို႔ ၊ ကေလးေတြနဲ႔ လက္ပြန္းတတီးေနဖို႔ ၊ ကေလးတာဝန္မွ်ယူဖို႔ဟာ ငါ့တာဝန္ (ခင္ပြန္းတာဝန္) မဟုတ္ဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ေနထိုင္တာကိုက ကေလးေတြနဲ႔ အေနေဝးဖို႔ ျဖစ္လာတာပဲ။ အေနေဝးေတာ့ စိတ္ခ်င္းေဝးတာေပါ့။
ကေလးေတြရဲ႕ တာဝန္ကို မွ်ေဝလုပ္ကိုင္ေပးရင္ တခါကူတာနဲ႔ တသက္လံုး ကူေနရမယ္။ မယားကၽြန္ျဖစ္မယ္။ အျပင္မွာလဲ စီးပြားရွာရ ၊ အိမ္မွာလည္း ကူလုပ္ရနဲ႔ မယားကၽြန္ အျဖစ္မခံႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့ ေယာက်္ားမာန္ေၾကာင့္ ကေလးေတြက အေဖဟာ သူတို႔အႏြံအတာမခံဘူး ၊ သူတို႔အႏြံအတာခံၿပီး အစစလုပ္ကိုင္ေပးေနတဲ့ အေမ့ေလာက္ သူတို႔ကို မခ်စ္ဘူးဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္နဲ႔ ခံယူခ်က္ကို ျဖစ္သြားေစပါတယ္။
ကေလးေတြနဲ႔ လက္ပြန္းတတီး ေရာေရာေႏွာေႏွာေနရင္ မခန္႔ေလးစားျဖစ္သြားမယ္။ ေနာင္ ဆိုဆံုးမတဲ့ ေျပာစကားကို မေၾကာက္ဘဲ ၊ မခန္႔ဘဲ ၊ နားမေထာင္ဘဲေနမယ္ဆိုတဲ့ စိုးရိမ္စိတ္ကလည္း သားသမီးေတြနဲ႔ အေနမနီးျဖစ္ေစတဲ့ အေၾကာင္းတစ္ခုပါ။ ဒီလို ခပ္တည္တည္ ၊ ခပ္ဟန္႔ဟန္႔ေနရာကပဲ အေနမ်ားတဲ့ ဖခင္ဟာ သူယူထားတဲ့ေနရာအတိုင္း သားသမီးေတြက သူ႔ကိုျမင္တာနဲ႔ ရွိန္သြားတာ ၊ တန္႔သြားတာ ၊ ေႏြးေႏြးေထြးေထြးမရွိတာ ၊ ဒီ့ထက္ပိုလာရင္ေတာ့ ျမင္႐ံုနဲ႔ ေၾကာက္ေနတာမ်ိဳးလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ့္လုပ္ရပ္က ကိုယ့္ေရာင္ျပန္ဟပ္သလို ကိုယ္ေပးတာ ကိုယ္ျပန္ရလိုက္တာပါ။
အာေပါက္ေအာင္ ေျပာေလ့ရွိတဲ့မိခင္ေၾကာင့္ သားသမီးေတြဟာ မိခင္ရဲ႕ ဆံုးမစကားကို နားလွ်ံၿပီး အေလးမထားေတာ့တဲ့အခါ မိခင္က နင့္အေဖကိုေျပာလိုက္ရမလား ၊ နင့္အေဖက ေဒါသထြက္ရင္ ငါနဲ႔မတူဘူးေနာ္ဆိုတဲ့ ေျခာက္စကားေတြဟာ အလိုလိုေနရင္း အေဖကို ေၾကာက္ရြံ႕ေစတာမ်ိဳးလည္း ျဖစ္ေစပါတယ္။ အေဖ ႐ိုက္တာ မခံစားဖူးသည့္တိုင္ အေမ့ေျပာစကားနဲ႔တင္ ခပ္တန္းတန္းျဖစ္ေနတဲ့အေဖဟာ ပိုေၾကာက္စရာေကာင္းလာတာေပါ့။
ေသာက္တတ္ ၊ စားတတ္တဲ့ဖခင္ အိမ္ျပန္လာရင္ ရေနတဲ့အရက္နံ႔ ၊ ပံုမွန္မဟုတ္တဲ့ ေျပာဆိုလုပ္ကိုင္မႈေတြေၾကာင့္လည္း ကေလးေတြဟာ ဖခင္ကို ခပ္ေဝးေဝးေရွာင္ေနႏိုင္ပါတယ္။ သူတို႔အရြယ္နဲ႔ သူတို႔သိထားတာဟာ အရက္ဆိုတာ မေကာင္းတဲ့အရာ ၊ အရက္ေသာက္တဲ့သူဟာ မေကာင္းတဲ့သူ ၊ လူဆိုးအမ်ားစုဟာ ဒီလိုေသာက္စားၿပီး အမွားေတြ လုပ္တတ္ၾကတယ္လို႔ အိမ္မွာေရာ ၊ ေက်ာင္းမွာေရာ ၊ ပတ္ဝန္းက်င္မွာေရာ သင္ယူေတြ႔ရွိခဲ့ၾကတာကိုး။
အေဖနဲ႔အေမဟာ ခဏခဏ စကားမ်ားတတ္တယ္ ၊ ကိုယ္ေရာလက္ပါ ျဖစ္တတ္တဲ့ အေဖရွိေနၿပီဆိုရင္ ဘယ္သူမွန္တယ္ ၊ မွားတယ္ဆိုတာကို မေဝခြဲတတ္ေသးတဲ့ကေလးဟာ သူ႔အႏြံအတာခံတဲ့သူဘက္က ရပ္တည္မွာပါ။ ခံစားခ်က္က ဒီလူဘက္သာေနတာကိုး။ အမ်ားအားျဖင့္ သူ႔အႏြံအတာခံတဲ့ မိခင္ဘက္က ရပ္တည္ၿပီး ဖခင္ကို မုန္းတီးစိတ္အခံေလး ဝင္သြားပါတယ္။
ဖခင္အေပၚ အျမင္မၾကည္တဲ့ မိခင္ ၊ ကေလးရဲ႕ အသိုင္းအဝန္းနဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္ ၊ ေဆြမ်ိဳးေတြက ဖခင္ရဲ႕ မေကာင္းေၾကာင္း ေျပာေနတာေတြ ၾကားဖန္မ်ားတဲ့အခါမွာလည္း အမွန္ ၊ အမွား မေဝခြဲတတ္ေသးတဲ့ကေလးက ဖခင္ဟာ သူတို႔ေျပာသလို မေကာင္းတဲ့လူအျဖစ္ အလြယ္တကူ ယံုၾကည္လက္ခံၿပီး မုန္းတီးစိတ္အခံ ဝင္သြားတာလည္း ျဖစ္ႏို္င္ပါတယ္။
ေျခ႐ႈပ္တတ္တဲ့ဖခင္နဲ႔ စာရိတၱ အစြန္းအထင္းရွိထားတဲ့ဖခင္ ၊ ႐ံုးေရာက္ဂါတ္ေရာက္ ရာဇဝင္ေတြ ရွိဖူးတဲ့ဖခင္ကို အရပ္ေျပာ ၊ အမ်ားေျပာ ၊ အမ်ားၾကဥ္ထားတဲ့ အျပဳအမူ ၊ အေျပာအဆိုေတြကို သင္ယူၿပီး ဖခင္ကို မသိစိတ္ကေနတဆင့္ သိစိတ္ကပါ ၾကဥ္လာတာမ်ိဳးလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
အမိုးလိုဖခင္နဲ႔ အကာလိုမိခင္မွာ အမိုးေရာ ၊ အကာေရာ တင့္ေတာင့္တင့္တယ္ ရွိပါမွ ခိုင္ခံ့တဲ့ မိသားစုကေလး ျဖစ္လာမွာေပါ့။ အကာရွိၿပီး အမိုးမရွိရင္ မလံုၿခံဳသလို အမိုးရွိၿပီး အကာမရွိရင္လည္း လံုၿခံဳေႏြးေထြးမႈမရွိပါဘူး။
ကိုယ္ငယ္ရြယ္ လုပ္ကိုင္ႏိုင္တုန္းမွာ သားသမီးရဲ႕ ေမတၱာခံစားလိုစိတ္ ၊ သားသမီးနဲ႔ လက္ပြန္းတတီး ရွိေနလိုစိတ္ေတြဟာ သိပ္မသိသာေပမယ့္ ဇရာပိုင္းေရာက္လာတဲ့ ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ ခုႏွစ္ဆယ္ဝန္းက်င္မွာေတာ့ မိခင္ေနရာက ဇနီးရရွိေနတဲ့ သားသမီးေတြရဲ႕ ေႏြးေထြးမႈ ၊ အျပန္အလွန္ သိတတ္နားလည္မႈ ၊ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာကကို မိဘတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ကိုယ္ဟာ ခံစားခ်င္လာပါတယ္။ ငါလည္းမိဘပဲ ၊ သူတို႔ဟာ ငါ့ေသြးသားပဲ ၊ ငါလည္း သူတို႔ကို ပံ့ပိုးေပးခဲ့တာပဲ ဆိုတဲ့စိတ္ကေန ငါလည္း မိဘတစ္ဦးအေနနဲ႔ ခံစားထိုက္တယ္ ၊ ခံစားရမယ္ဆိုတဲ့စိတ္ ဝင္လာပါတယ္။
ခံစားရတယ္ ၊ မရဘူးဆိုတာကေတာ့ သားသမီးေတြရဲ႕ ေပးအပ္မႈအေပၚမွာ မူတည္ေနပါတယ္။ သားသမီးေတြရဲ႕ သိတတ္မႈဆိုတာကလည္း သူတို႔ကို မ်ားမ်ားေပးခဲ့တဲ့သူကို မ်ားမ်ား ျပန္ေပးမွာျဖစ္ၿပီး ၊ နည္းနည္းေပးခဲ့သူကို နည္းနည္းေပးမွာပါ ၊ ကိုယ္က ေပးအပ္ခဲ့သည္တိုင္ သားသမီးေတြက မေပးအပ္ခဲ့ဘူးလို႔ ခံစားေနရရင္လည္း ကိုယ္ဟာ ျပန္ခံစားခြင့္ရရွိမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္က မေပးအပ္ခဲ့ဘဲ အတင္းကို ခံစားလိုခ်င္တယ္ဆိုရင္ သားသမီးေတြရဲ႕ မခန္႔ေလးစား ဖယ္ၾကဥ္မႈကို ဒီအရြယ္မွာ ခံစားရႏိုင္တယ္ေလ။
သူစိမ္းေတြ စိမ္းတယ္ဆိုတာ သူစိမ္းမို႔လို႔ သိပ္မခံစားရပါဘူး။ မိသားစုဝင္ေတြ စိမ္းရင္ေတာ့ ဒီစိမ္းကားမႈကို ခံစားရတဲ့ မိသားစုဝင္ေတြရဲ႕စိတ္ထဲမွာ ပိုနာက်င္ခံစားရတယ္ေလ။ မိသားစုဝင္ေတြဆိုေတာ့ သူစိမ္းေတြ ၊ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းေတြထက္ ပိုသိတတ္မႈ ၊ ေႏြးေထြးမႈ ၊ အလိုက္သိၾကင္နာမႈ ၊ ျပဳစုယုယမႈ ၊ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေပးအပ္မႈ ဆိုတာေတြကို ဘယ္သူမဆို ခံစားလိုၾကပါတယ္။ ခံစားခ်င္တာေတြ မခံစားရေတာ့ ပိုနာက်င္တာေပါ့။ မခံစားရတဲ့အျပင္ စိတ္နာက်င္မႈကို ျဖစ္ေစရင္ စိတ္ဒဏ္ရာေတြေပးခဲ့တဲ့ မိသားစုဝင္ေတြကို စိတ္နာလာႏိုင္တယ္ေလ။ တခ်ိန္ သူကအားသာၿပီး ကိုယ္က အားနည္းသြားတဲ့အရြယ္မွာ ငါဟာ နင့္မိဘ ၊ ငါလိုခ်င္တာ နင္ေပးရမယ့္တာဝန္ရွိတယ္လို႔ မဆိုခင္ တခ်ိန္က ငါဟာ အခု ငါလိုခ်င္တဲ့အရာေတြ မိသားစုဝင္ေတြကို ေပးအပ္ခဲ့ရဲ႕လားဆိုတာ အရင္ေမးရမွာပါ။
ကိုယ္မေပးခဲ့တဲ့အရာကို ေတာင္းတဲ့အခါ မ႐ိုင္းတဲ့သားသမီးဟာ သူႏိုင္တဲ့ ႐ုပ္ဝတၳဳပစၥည္းေတြ ေပးခ်င္သေလာက္ ျပန္ေပးႏိုင္ေပမယ့္ သူမရခဲ့တဲ့ ၾကင္နာမႈ ၊ ေႏြးေထြးမႈ ၊ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြ ကိုယ့္ကိုေပးတတ္မွာ မဟုတ္ဘူး ၊ ေပးခ်င္မွာမဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္က သူတို႔ကို စိတ္ဒဏ္ရာေပးမိခဲ့ရင္ အေတာင္အလက္စံုတဲ့သူတို႔ဟာ ကိုယ္နဲ႔ေဝးရာမွာပဲ ေပ်ာ္ေနေတာ့မွာပါ။ ကိုယ္ဟာ သားသမီးေတြငယ္စဥ္က သူတို႔နဲ႔ အေနေဝး ၊ စိမ္းကားမႈေတြ ေပးခဲ့လို႔ (တနည္းအားျဖင့္ ေႏြးေထြးမႈ မေပးခဲ့လို႔) ကိုယ္အိုမင္းမစြမ္းျဖစ္ခ်ိန္မွာ စိမ္းကားမႈ ၊ အထီးက်န္မႈေတြကို ျပန္ခံစားရတာပါ။ ေမတၱာေပးမွ ေမတၱာရတာေလ။ ေမတၱာဆိုတာ ေယာက်ာ္းရယ္ ၊ မိန္းမရယ္ မခြဲျခားဘဲ လူတိုင္းခံစားလိုၾကတဲ့အရာမို႔ ေမတၱာလိုခ်င္ရင္ ေမတၱာေပးရမွာေပါ့။ ေႏြးေထြးၾကင္နာမႈလိုခ်င္ရင္ ေႏြးေထြးၾကင္နာမႈေပးရမယ္ ၊ အလိုက္သိတတ္မႈလိုခ်င္ရင္ အလိုက္သိတတ္ေပးရမယ္။ ကိုယ္လိုခ်င္တာ အရင္ဆံုး ကိုယ့္ဘက္ကေပးမွ ေနာင္တခ်ိန္မွာ ျပန္ရႏိုင္ေကာင္းရဲ႕ေနာ္။ မိဘေမတၱာဆိုတာ စုန္ေရမို႔ ဆန္ေရျဖစ္လာဖို႔ဟာ ေမတၱာကိုပဲ အားကိုးရမွာပါ။
ရတု (Burmesehearts.com)