class="post-thumbnail open-lightbox" href>
![](https://dlfwygjmxokwx.cloudfront.net/wp-content/uploads/2015/10/family-4.jpg)
မိသားစုအတြင္းက ဆက္ဆံေရးလွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္
အမ်ိဳးသားေတြဟာ သူတို႔ က်ားသဘာဝအရ ခ်စ္ေပမယ့္ အဲဒီခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို အမ်ိဳးသမီးေတြလို တဖြဖြေျပာၿပီး ေဖာ္ျပတာမ်ိဳးေတြ မရွိတတ္ပါဘူး။ သူတို႔ရဲ႕ ေယဘူယ်အေတြးက ကိုယ့္မိသားစုကိုခ်စ္ရင္ သူတို႔ကို ျပည့္စံုသထက္ျပည့္စံုေအာင္ မေတာင့္မတ မေၾကာင့္မၾကေနႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားလုပ္ကိုင္မယ္ ၊ ဒီလိုအေနအထားမ်ိဳးနဲ႔ ထားမယ္ေပါ့။ ဒါဟာ သူတို႔ခံယူခ်က္ေလ။
အမ်ိဳးသမီးေတြက်ေတာ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို စကားလံုးေတြ ၊ ယုယၾကင္နာမႈေတြ ၊ ေဖးမကူညီလုပ္ကိုင္ေပးတာေတြနဲ႔ ပိုခံစားလိုၾကတယ္။ ဒီလို သဘာဝႏွစ္ခု ကြာဟမႈကို သိသြားၿပီဆိုရင္ ညႇိႏႈိင္းရလြယ္သြားၿပီေပါ့။ အိမ္ေထာင္ရွင္ အမ်ိဳးသမီးအမ်ားစုမွာ တူညီတဲ့ စိတ္ပူပန္မႈရွိတယ္။ ခင္ပြန္းက အိမ္ေထာင္သက္ၾကာတာနဲ႔အမွ် သူတို႔အေပၚ ႐ိုးသြားမလား ၊ အခ်စ္ျပယ္သြားမလား ၊ အသစ္တစ္ေယာက္ေတြ႔ေနမလား စတဲ့ အေတြးအေထြေထြနဲ႔ စိုးရိမ္ပူပန္ၾကတာပါ။
ခ်စ္ေသးရဲ႕လား ေမးတတ္တဲ့သူတို႔ကို ခ်စ္ပါတယ္လို႔ ေန႔စဥ္ ၊ ညစဥ္ အေခါက္ေခါက္အခါခါ ေျပာဦးေတာ့ ။ သူတို႔ရဲ႕ ဒီသံယအေတြးကိုေတာ့ လံုးဝ ဖယ္ေဖ်ာက္ေပးႏိုင္မွာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္က သူတို႔ကို “ပင္ပန္းေနလား ၊ ဘာကူလုပ္ေပးရဦးမလဲ ၊ ဒီေန႔မိန္းမလက္ရာက ေကာင္းလွခ်ည္လား ၊ ငါ့မိန္းမက အေတာ္ဆံုး” စတဲ့ စကားေလးေတြ ရံဖန္ရံခါ ေျပာေပးရင္ျဖင့္ သူတို႔ရဲ႕ သံသယအေတြးကို ေဖာ့ေပးႏိုင္ၿပီး ႏွစ္ဦးကမာၻမွာ အခ်ိန္နဲ႔အမွ် ယံုၾကည္မႈ တည္ေဆာက္ယူႏိုင္တယ္ေလ။
ဒီလိုမွမဟုတ္ဘူးဆိုရင္ အိမ္ေထာင္သက္ၾကာလာတဲ့ အမ်ိဳးသမီးဟာ ပိုလွခ်င္လာမယ္ ၊ ပိုျပင္ဆင္လာတာမ်ိဳး ရွိႏိုင္ပါတယ္။ သူတို႔ဟာ ကိုယ့္ေယာက်္ား အျခားအမ်ိဳးသမီးအေပၚ အာ႐ံုမေရာက္ေအာင္ ၊ မယူခင္တုန္းကလို သူတို႔ဆီ အာ႐ံုကပ္ေနေအာင္ ၊ တနည္းအားျဖင့္ သူတို႔ဟာ ျပင္လိုက္ရင္ လွေနဆဲဆိုတာ ၊ အလွမပ်က္ေသးဘူးဆိုတာ သက္ေသျပရင္း ခင္ပြန္းကို သူတို႔ဘက္ ျပန္ဆြဲယူလိုၾကတာပါ။
ကိုယ့္ဇနီးက ဒီလိုျဖစ္ေနရင္ သူတို႔ကို ပိုအာ႐ံုထားလိုက္ပါ။ သူမဟာ အရင္ကလို မလွေတာ့ဘူးလို႔ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္ေနလည္းပဲ ကိုယ္နဲ႔မယူခင္နဲ႔ ယူတုန္းက သူမဟာ လွေနခဲ့သားပဲ ။ ကိုယ္နဲ႔ အခ်ိန္ေတြ အတူတကြ ျဖတ္သန္းရင္းနဲ႔ သူမအလွေတြ မႏုပ်ိဳေတာ့တာ ၊ ရင့္လာတာ ၊ အလွပ်က္လာတာေတြ ျဖစ္လာတာ သူမ အျပစ္မဟုတ္ပါဘူး။ ပန္းအစစ္တစ္ပြင့္ဟာ အၿမဲတမ္း လန္းၿပီးေမႊးမေနႏိုင္ဘူးေလ။ အခ်ိန္ေ႐ြ႕လ်ားလာတာနဲ႔အမွ် ဇရာဆိုတာ သူသူကိုယ္ကိုယ္ ရွိၾကပါတယ္။ သူ႔ႏုပ်ိဳမႈေတြကို ကိုယ္နဲ႔အတူျဖတ္သန္းခ်ိန္မွာ ခံစားခဲ့ၿပီးၿပီပဲ။ မယံုရင္ ပံုေတြျပန္ၾကည့္ေလ။ သူမဟာ လွေနခဲ့သားပဲ။ သူမ မလွခဲ့လည္း သူမကို သေဘာက်ခဲ့တဲ့ အရာတခုခုေၾကာင့္ ကိုယ္ဟာ သူမကို လက္တြဲခဲ့တာမဟုတ္လား။ အခုမွ ေျပာင္းလဲမယ္ဆို ကိုယ္ဟာ မမွ်တသူ ၊ မငဲ့ညႇာသူတစ္ဦးပါ။
အလွေတြ တမူထူးျပင္လာၿပီး လွလားေမးလာတဲ့ ဇနီးကို လွတယ္လို႔ေျပာၿပီး ဖုန္းကင္မရာနဲ႔ ဓါတ္ပံုထုတ္႐ိုက္ျပလိုက္ ၊ သူမနဲ႔အတူ ႏွစ္ေယာက္တြဲ ဓါတ္ပံု႐ိုက္လိုက္ ၊ ကိုယ့္ဖုန္း Screen မွာ သူမနဲ႔အတူ ေလာေလာလတ္လတ္ ႐ိုက္ထားတဲ့ပံုေလး ေျပာင္းတင္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ဇနီးသည္ဟာ စိတ္ထဲမွာ အေတာ္ေပ်ာ္သြားမွာပါ။ ကိုယ့္ကိုလည္း ငါ့ေယာက်ာ္းဟာ ငါ့ကို မေျပာင္းမလဲ ခ်စ္ေနတုန္းပဲလို႔ ပိုယံုၾကည္လာတယ္။ “Actions speak louder than Words.” တဲ့။ ကိုယ္လုပ္လိုက္တဲ့ အျပဳအမူေတြဟာ စကားလံုးေတြထက္ ပိုတာသြားၿပီး ပိုယံုၾကည္ရတယ္ေလ။ ဒီလိုဆို ဇနီးသည္ရဲ႕ကိုးစားမႈကို ပိုရလာမယ္။ သူမရဲ႕ မဟုတ္တဲ့ သံသယေတြကိုလည္း စကားလံုးမဲ့ ေခ်ဖ်က္ၿပီးသားျဖစ္တယ္။ တမဟုတ္ခ်င္း မိသားစုကမာၻေလးက ပိုသာယာလာသလို ရွိလာမယ္ေလ။
အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ အိမ္ေထာင္သက္ၾကာလာမွ ခင္ပြန္းကို သံသယဝင္လာတတ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ အိမ္ေထာင္သက္ႏုေပမယ့္ ကိုယ္ဝန္လြယ္ ၊ ကေလးေမြးဖြားၿပီးတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ ငါဟာ အရင္တုန္းကလို လွေသးရဲ႕လား ၊ အလွပ်က္သြားၿပီလား ၊ ငါ့အမ်ိဳးသား ငါ့အေပၚ စိတ္ကုန္သြားၿပီလား ၊ ငါ့ထက္လွတဲ့သူနဲ႔ ငါ့ေနာက္ကြယ္မွာ ေျခ႐ႈပ္ေနၿပီလား ၊ ငါ့ကို မခ်စ္ေတာ့ဘူးလား ၊ ငါနဲ႔ ကေလးကို ထားသြားရင္ဒုကၡပဲဆိုတဲ့ အပူကိုယ္စီ ခံစားရတတ္ပါတယ္။
ဒီအပူက ေခ်ာလွတဲ့အမ်ိဳးသမီးမွာ ရွိႏိုင္သလို ထက္ျမက္တဲ့အမ်ိဳးသမီးေတြမွာလည္း ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ႐ိုး႐ိုးေအးေအး အမ်ိဳးသမီးေတြမွာရွိေနႏိုင္သလို ခင္ပြန္းကိုပဲ အားကိုးေနတဲ့ သာမာန္အိမ္ရွင္မေတြမွာလည္း ရွိေနႏိုင္ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ တူညီေသာ ခံစားခ်က္က ဒီခင္ပြန္း ၊ ဒီအိမ္ေထာင္ကို သိုက္သိုက္ဝန္းဝန္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္႐ႊင္႐ႊင္ သာသာယာယာနဲ႔ ႐ိုးေျမက် ေပါင္းသင္းသြားလိုတာပါ။ သူတို႔ ဖြင့္ေျပာသည္ရွိ ဖြင့္မေျပာသည္ရွိ အိမ္ေထာင္ရွင္မေတြျဖစ္တဲ့ သူတို႔ဟာ ဒီအိမ္ေထာင္ေလး ေပ်ာ္႐ႊင္ၿမဲၿမံေလ ေက်နပ္ေလပါပဲ။
ခင္ပြန္းဟာ ကေလးအေမျဖစ္သြားတဲ့ ငါ့ကို ခ်စ္ေသးရဲ႕လားဆိုတဲ့ အပူရွိေနခ်ိန္မွာ ခင္ပြန္းလုပ္သူက အလုပ္ပင္ပန္းလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ အလုပ္အဆင္မေျပလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ အိမ္မွာေနတဲ့အခ်ိန္ ၾကည္ၾကည္သာသာ မရွိဘူး ၊ ခ်ိဳခ်ိဳသာသာမဆိုဘူး ၊ မိန္းမအေပၚလည္း ဂ႐ုမစိုက္ဘူး ၊ ကေလးကိုလည္း သိပ္စိတ္မဝင္စားဘူးလို႔ သူတို႔ထင္မယ္ဆိုရင္ သူတို႔ရဲ႕ သံသယဟာ ႀကီးထြားလာပါၿပီ။ ဒါဟာ ေကာင္းတဲ့ အလားအလာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီသံသယကို မေခ်ဖ်က္ႏိုင္ရင္ အိမ္ေထာင္ေရး မသာယာမႈရဲ႕ အစခရီးလို႔ ဆိုရေတာ့မွာပဲ။ သူမၾကည္လို႔ ကိုယ္မၾကည္ ၊ သူဘုေျပာလို႔ ကိုယ္ဘုေျပာ ၊ သူေအာ္လို႔ ကိုယ္ေအာ္ ၊ သူဆဲလို႔ ကိုယ္ဆဲ ၊ သူလက္ပါလို႔ ကိုယ္လက္ပါေတြ ျဖစ္လာရင္ ဒီအိမ္ေထာင္ေရးဟာ သာယာႏိုင္ပါေတာ့မလား။ ဒီမိသားစုထဲမွာ ရွိေနတဲ့ ကေလးေတြကေကာ ေပ်ာ္ႏိုင္ပါေတာ့မလား။
အိမ္ေထာင္တခုမွာ အခရာျဖစ္တဲ့ အိမ္ေထာင္သည္ ဇနီးမယားေတြဟာ ေလာကဓံ ေလအတိမ္းမွာ ဘယ္တက္ကိုေလွာ္ၿပီးထိန္းရမယ္ ၊ ကိုယ့္ခင္ပြန္းကို ဘယ္လိုထိန္းသိမ္းကိုင္တြယ္ရမယ္ ၊ ဘယ္လိုေျပာဆို ဆြဲေဆာင္ရမယ္ဆိုတာ ေကာင္းေကာင္း နားလည္ သိတတ္ရပါမယ္။ ကိုယ့္ေယာက်ာ္းအေၾကာင္းကို သူ႔အေမၿပီးရင္ ကိုယ္အသိဆံုးျဖစ္ရမွာေလ။ သူ႔ကို နားလည္သထက္ နားလည္ေအာင္ ႀကိဳးစားရပါမယ္။ သူ႔ကို နားလည္ေပးႏိုင္တာနဲ႔အမွ် သူ႔ကို ဘယ္လိုခ်ိဳခ်ဳိသာသာ ေျပာဆိုစည္း႐ံုးလို႔ရမလဲ သိလာမွာပါပဲ။ ကိုယ္ကမသိဘဲ အျခားအမ်ိဳးသမီးက ကိုယ့္ထက္ ကိုယ့္ေယာက်ာ္းအေၾကာင္း ပိုသိေနတယ္ဆို ကိုယ္ညံ့လို႔ပါ။
အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ သိတတ္စကတည္းက မိခင္စိတ္ပါလာတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဒါကိုဘယ္လိုသိႏိုင္မလဲ။ သူတို႔ရဲ႕ မ ဗီဇအရ ကေလးအ႐ုပ္ ၊ ဘိုမအရုပ္ကေလးေတြကို ေရခ်ိဳး ၊ အဝတ္လဲေပးတမ္း ေဆာ့ကစားတတ္တာ ၊ ခ်က္ျပဳတ္ၿပီးေဆာ့တတ္တာ ၊ အခုေနာက္ပိုင္းမွာ ကေလး႐ုပ္ကေလးကို ႏို႔ဗူးတုေလးတိုက္ၿပီးထိန္းတတ္တာ စသျဖင့္ မိခင္တစ္ဦး လုပ္ေနက် အလုပ္ေတြကို သူတို႔ဟာျပဳလုပ္ရင္း ေဆာ့ကစားရတာ ဝါသနာပါတယ္ေလ။
ေယာက်္ားေလးေတြက်ေတာ့ ဒီလိုမ်ိဳး ေဆာ့ကစားရတာကို သူတို႔ရဲ႕ က်ားသဘာဝအရ အမ်ားစုက မေပ်ာ္႐ႊင္ပါဘူး။ သူတို႔ကေတာ့ ေျပးေျပးလႊားလႊား ၊ စြန္႔စြန္႔စားစားနဲ႔ ၊ ဥာဏ္စမ္းကစားနည္းေတြ ၊ တီထြင္လုပ္ကိုင္ရတဲ့ ကစားနည္းေတြမွာ ပိုေပ်ာ္ေမြ႔တယ္ေလ။ ဒီလို က်ား ၊မ ဓေလ့စ႐ိုက္ကြာျခားခ်က္ကို နားလည္ထားၿပီဆိုရင္ သူနဲ႔ရတဲ့ကေလး သူက ဘာေၾကာင့္ စိတ္မဝင္စားတာလဲ ၊ မထိန္းခ်င္တာလဲဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ ေမးခြန္းေတြကို အတန္သင့္ေလာက္ နားလည္ေပးႏိုင္မွာပါ။
ကိုယ့္အမ်ိဳးသားဟာ သူ႔ေသြးသားျဖစ္တဲ့ ကေလးကို ကိုယ့္နီးပါး ျပဳစုေပးခ်င္စိတ္ရွိေအာင္ ၊ ကိုယ့္နီးပါး ကေလးကိုတြယ္တာစိတ္ေတြ ျပသတတ္လာေအာင္ ၊ သူ႔ကိုကေလးနဲ႔အတူ အခ်ိန္ေတြ ေပ်ာ္ေပ်ာ္႐ႊင္႐ႊင္ ကုန္ဆံုးခ်င္လာေအာင္ ၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္႐ႊင္႐ႊင္ ကုန္ဆံုးတတ္လာေအာင္ ကိုယ္က ဆြဲေဆာင္ေျပာဆိုတတ္ရပါတယ္။
“ဘူးပင္ကဖ႐ံုမသီးဘူး” ဆိုတဲ့ စကားလို ဒီမိဘကေမြးလာရင္ ဒီမ်ိဳး႐ိုးဗီဇေတာ့ ပါလာမွာပါပဲ။ ေမြးလာတဲ့ ကေလးဟာ ကိုယ္နဲ႔မတူရင္ သူနဲ႔တူမယ္ေလ။ ႏွစ္ေယာက္မွ်တူလာလည္းရွိမယ္။ ကေလးေမြးလာကတည္းက ဘယ္ေနရာ သူနဲ႔တူတယ္ဆိုတာကို သူနဲ႔တူတဲ့ေနရာ ရွာႀကံၿပီး တဖြဖြ ေျပာက်င့္လုပ္ပါ။ ကိုယ့္ေသြးသား ကိုယ္နဲ႔တူတယ္ဆိုတဲ့စကားေလာက္ နားဝင္ခ်ိဳတာ ဘာမွမရွိေတာ့ဘူးေလ။ ဒီေတာ့ ဒီကေလးဟာ သူ႔ေသြးသားဆိုတာကို အလိုလို သတိေပးေနသလို ျဖစ္ေနေစတယ္။
ကေလးၿပံဳးရယ္ ျပဳမူတတ္တဲ့အရြယ္မွာ သူနဲ႔တူတဲ့ အက်င့္ကေလးေတြ ရွာၾကည့္ပါ။ ေတြ႔ရင္ ေယာက်ာ္းအတိုင္းပဲ ကေလးက ဘယ္လိုၿပံဳးရယ္တတ္တာ ၊ ဘယ္လိုအိပ္တတ္တာ ၊ ဘယ္လိုအက်င့္ရွိတာ စသျဖင့္ ေျပာေျပာျပပါ။ ေန႔တဓူဝ ဒီလိုေျပာျပေတာ့ သူဟာ သူနဲ႔ တကယ္တူ ၊ မတူဆိုတာကို ပိုစိတ္ဝင္စားလာတယ္။ ႐ုပ္တူေနရင္ေတာ့ အထင္းသားေပါ့။ အဲဒီလိုတူတာေလးေတြကို ၾကည္ႏူးစရာ ၊ ဂုဏ္ယူစရာေလးေတြအျဖစ္ ရယ္သြမ္းေသြး ေျပာတတ္ေအာင္ က်င့္ယူရမွာပါ။
ဒီအထိ သူဟာ ကေလးအေပၚ စိမ္းေနေသးတယ္ဆို စိတ္မပ်က္ပါနဲ႔ဦး။ ကေလးကို သူ႔ဓါတ္ပံုျပၿပီး စကားေျပာက်င့္ ၊ အေဖမွန္း မွတ္မိေအာင္ ၊ တြယ္တာလာတတ္ေအာင္ သင္ေပးရမွာ အေမ့တာဝန္ေလ။ အေမ့ေျပာစကားေတြေၾကာင့္ အေဖမွန္း မွတ္မိသိရွိလာၿပီဆိုရင္ အေဖ့ျမင္တာနဲ႔ ၿပံဳးရယ္တာမ်ိဳး ၊ ခုန္ေပါက္ျမဴးတူးတတ္တာမ်ိဳးေတြ လုပ္လာမယ္။ အလုပ္က ဘယ္ေလာက္ပဲ ပင္ပင္ပန္းပန္းျပန္လာပါေစ ။ အိမ္မွာ ကိုယ့္ကို ျမဴးတူးခုန္ေပါက္ ၿပံဳးရယ္ျပၿပီး ႀကိဳေနတဲ့ကိုယ့္ေသြးသားရွိေနတာ ဖခင္တိုင္းအတြက္ ၾကည္ႏူးစရာ အားေဆးတခြက္ပါ။ အဲဒီမွာ ေမတၱာေရာင္ျပန္ဟပ္လာပါတယ္။
အခုက ဖုန္းေခတ္ျဖစ္လာၿပီဆိုေတာ့ ဖုန္းအင္တာနက္ကေနတဆင့္ သူ႔ကေလးဟာ သူ႔ပံုၾကည့္ၿပီး ဘယ္လို အလြမ္းသယ္ေနတယ္ ၊ ဘာေတြ လုပ္ေနတယ္ဆိုတာကို တစ္ေန႔ ႏွစ္ႀကိမ္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ (သူထမင္းစားနားခ်ိန္နဲ႔ အိမ္ျပန္လာခ်ိန္ေတြမွာ) ပို႔ၿပီး ဟာသအေနနဲ႔ ေျပာက်င့္လုပ္ေပးပါ။ ကေလးဟာ ျဖဴစင္ၿပီး ကေလးလုပ္ရပ္ေတြက အျပစ္ကင္း ခ်စ္စရာေကာင္းေနတတ္တာမို႔ ကိုယ့္ေသြးသားဆိုတဲ့အသိနဲ႔ ကေလးရဲ႕လုပ္ရပ္ေလးေတြဟာ အေဖ့ရင္ထဲကို ေႏြးေထြးစိမ့္ဝင္ၿပီး အေပ်ာ္ဓါတ္ကူးေစတယ္ေလ။
ေနာင္စကားတခြန္း ႏွစ္ခြန္းစ စေျပာတတ္လာရင္ ေဖ လို႔သင္ေပးပါ။ အေဖ့ကိုျမင္တာနဲ႔ ေဖလို႔ အားပါးတရေခၚၿပီး ခုန္ေပါက္ျမဴးတူးျပတဲ့ ကေလးမ်က္ႏွာေလာက္ တြယ္တာစရာေကာင္းတာ ဘယ္မွာရွိေတာ့လို႔လဲ။ ေနာက္ပိုင္း စကားေျပာတတ္ခ်ိန္မွာ ကေလးဟာ အိပ္ရာႏိုးတာနဲ႔ အေဖ့ကို ရွာတတ္တယ္ဆိုတာမ်ိဳး ၊ အေဖျပန္လာခ်ိန္ကို မွတ္မိလုိ႔ ေမးတတ္ ၊ ႀကိဳေနတတ္တယ္ဆိုတာမ်ိဳးေတြဟာ အေဖေတြအတြက္ ႀကီးမားေသာ ေႏွာင္ႀကိဳးေတြေလ။ ဒီေႏွာင္ႀကိဳးေတြကို ေသြးသားဆိုတဲ့သံေယာဇဥ္က ၿမဲသထက္ၿမဲေအာင္ ပတ္ခ်ည္ေနတာမို႔ ေဖာက္ျပန္ဖို႔ဆိုတာ ေဝလာေဝး။ စားစားသြားသြား အိမ္က ကိုယ့္ရင္ေသြးမ်က္ႏွာကို အမွတ္တမဲ့ပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ အမွတ္တရပဲျဖစ္ျဖစ္ သတိရေနမွာပါ။
ေနာင္မွာ အေဖနဲ႔ကေလး သံေယာဇဥ္ဟာ တင္းတင္းရစ္ပတ္လာတာမို႔ အေဖျပန္လာၿပီဆိုတာနဲ႔ အေဖကို ေျပးႀကိဳမယ္ ၊ အေဖ့ပစၥည္းေတြ ဝိုင္းကူသယ္ေပးမယ္ ၊ စကားေတြ တြတ္တြတ္ထိုးရင္း ႀကိဳေနမယ္ဆိုရင္ မိသားစုဆိုတဲ့ အရသာေလး မျပည့္စံုေပဘူးလား။ ေပ်ာ္႐ႊင္ေနတဲ့ ဒီအေဖနဲ႔ ဒီကေလးေတြကို ၾကည့္ေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ အိမ္ရွင္မျဖစ္တဲ့ ကိုယ္တိုင္လည္း ေပ်ာ္႐ႊင္ရယ္ၿပံဳးေနမွာမို႔ ခင္ပြန္း ေဖာက္ျပန္မလားလို႔ ေတြးခ်ိန္မရေတာ့ဘူးေလ။ မိသားစုတြင္း ေပ်ာ္႐ႊင္မႈေတြက ဒီအေတြးေတြကို ေခ်ဖ်က္လိုက္တယ္။ မိသားစုတြင္းေပ်ာ္႐ႊင္မႈက ေလာကဓံကို ရင္ဆိုင္ျဖတ္သန္းဖို႔ အားအင္ေတြ ျပည့္လာေစတယ္။ နားလည္ေဖးမမႈေတြေပးဖို႔ ေႏြးေထြးတဲ့ ေမတၱာနဲ႔ သံေယာဇဥ္က သတိေပးေနတယ္။ ဒါဆိုရင္ မိသားစုဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္နဲ႔ အႏွစ္သာရ ေပ်ာ္႐ႊင္စြာ ျပည့္စံုသြားၿပီေပါ့။
ရတု (Burmesehearts.com)